Δημόσιες τουαλέτες: απλά δεν υπάρχουν!
Σε αυτήν την κοινωνία ζούμε. Μιλάμε πάντα για τη Θεσσαλονίκη, η οποία-σε περίπτωση που σας διαφεύγει-είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας με πληθυσμό κοντά στο ένα ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ.
Αν, τώρα εσύ αγαπητέ πολίτη της Θεσσαλονίκης, είσαι τόσο, μα τόσο περίεργος άνθρωπος και εκεί που περπατάς στο δρόμο σου έρθει χέσιμο ή κατούρημα, η απάντηση που θα δώσεις μόνος στον εαυτό σου στο ερώτημα: “τί κάνω τώρα;” είναι απλή. “Χέσου ή κατούρα πάνω σου!”
“Πολύ ευχαρίστως θα χρησιμοποιούσα αυτήν την τουαλέτα, ΑΝ υπήρχε!”
Διότι σε αυτήν την ευρωπαϊκή πόλη που πριν από χρόνια είχε διατελέσει και ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ πρωτεύουσα της Ευρώπης, υπάρχουν δημόσιες τουαλέτες σε ελάχιστα σημεία και για να τις χρησιμοποιήσεις πρέπει να έχεις μια πολύ χαμηλή εκτίμηση για τον εαυτό σου και πάνω απ’ όλα να μην έχεις υψηλά στάνταρ προσωπικής υγιεινής.
Αντιθέτως, αν εκεί που περπατάς ξέγνοιαστος με την παρέα σου και είσαι τόσο, μα τόσο φυσιολογικός άνθρωπος, ώστε να σου έρθει η ιδέα να παίξεις ένα παιχνίδι τένις ή ένα μπασκετάκι, τότε ο δήμαρχος αυτής της πόλης έχει φροντίσει για σένα με το παραπάνω! Θα βρεις γήπεδα μπάσκετ και τένις κατα μήκος όλης της παραλίας. Με φωτισμό το βράδυ μάλιστα! Γιατί, ως γνωστόν. είναι πολλοί από εμάς οι οποίοι δε χορταίνουν όλη τη μέρα να παίζουν τένις και θέλουν και τη νύχτα να αθλούνται.
Στη Σουηδία, για την οποία τυχαίνει να γνωρίζω, για παράδειγμα, μάλλον είναι καθυστερημένοι οι άνθρωποι που έχουν δημόσιες τουαλέτες παντού και μάλιστα πεντακάθαρες. Ρίχνοντας 2 Κορόνες έχεις στη διάθεσή σου ένα τέταρτο να “ξαλαφρώσεις” και μάλιστα στο τέλος θα σου σκουπήσει και τον κώλο σου ένα ειδικό μηχάνημα! Μην τα πείτε εδώ σε κανέναν αρμόδιο αυτά γιατί θα σας κλείσουν σε κάποιο κελί στην Σταυρούπολη, αφού πρώτα σας κάνουν μήνυση.
Το χειρότερο σενάριο που μπορεί κανείς να σκεφτεί είναι να σε καλεί η φύση και να είσαι εγκλωβισμένος στο μποτιλιάρισμα του κέντρου, μέσα στο αμάξι σου. Τότε, δεν πρόκειται να βρεις ούτε parking ούτε τουαλέτα!
Έχουμε τον πολιτισμό και την κοινωνία που μας αξίζει. Θα πούμε κι άλλα ωραία σε επόμενα κείμενα…
